Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε αυτός ο πίνακας στο Σαλόν του 1870, ο κριτικός και καλλιτέχνης Ζακαρί Αστρούκ επαίνεσε τον Μπαζίλ, σημειώνοντας: «Ο ήλιος λούζει τους πίνακές του με φως». Ο Μπαζίλ ξεκίνησε αυτό το έργο στο ατελιέ του στο Παρίσι και ολοκλήρωσε αργότερα τις λεπτομέρειες του τοπίου στη νότια Γαλλία, εμπνευσμένος από τον ποταμό Λεζ. Ενώ οι φιγούρες αντλούν από καλλιτέχνες της ιταλικής Αναγέννησης όπως ο Αντρέα Μαντένια και ο Σεμπαστιάνο ντελ Πιόμπο, το θέμα του πίνακα μάλλον προέκυψε από το Μανέτ Σαλομόν (1867), ένα σύγχρονο μυθιστόρημα των αδελφών Γκονκούρτ, στο οποίο περιγράφεται ζωηρά μια σκηνή με νεαρούς που κάνουν μπάνιο.
Ο Φρεντερίκ Μπαζίλ, κομβική φιγούρα στην ανάπτυξη αυτού που έγινε γνωστό ως ιμπρεσιονισμός, έχασε τραγικά τη ζωή του στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, τέσσερα χρόνια πριν τη εναρκτήρια έκθεση των ιμπρεσιονιστών. Τί τραγωδία για τον καλλιτεχικό κόσμο! Κανείς δεν ξέρει πώς θα είχε εξελιχθεί η ιστορία της τέχνης ο Φρεντερίκ Μπαζίλ δεν είχε πεθάνει τόσο νέος. Ωστόσο, παραμένει ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του ρεαλισμού του Μανέ και του ιμπρεσιονισμού του Μονέ. Στο διαδικτυακό μας μάθημα για τον Γαλλικό Ιμπρεσιονισμό, μπορείς να μάθεις για ποιόν λόγο ήταν τόσο σημαντικός ο ρόλος του στη διαμόρφωση του κινήματος. Κάνε κλικ εδώ για να ξεκινήσεις. :)
ΥΓ. Τσέκαρε τα ωραιότερα ανδρικά γυμνά στην ιστορία της τέχνης! Αν διψάς για περισσότερα γυμνά από καλλιτέχνες, κάνε το ΚΟΥΙΖ: Γυμνά στην Τέχνη! :)