این نقاشی عالی، که توسط ناپلئون به پاریس برده شد و بعد در سال 1815 بازگردانده شد، در اصل تابلوی "شام آخر" بود که برای سالن نهارخوری صومعهی سانتی جیووانی به عنوان جایگزینی برای تابلوی "شام آخر" اثر تیتیان در نظر گرفته شده بود. طبق نوشتهی ستون در پایین سمت چپ این اثر در20 آوریل سال 1573 به پایان رسید. سه ماه بعد هنرمند به علت این ترکیب وسیع که حاوی عناصر بیش از حد غیر سنتگرا بود به ارتداد متهم شد. علیرغم دفاع قاطعانه از آزادی هنریاش، به ورونزه دستور داده شد تا ظرف مدت سه ماه نقاشی را با هزینه شخصی "اصلاح" کند. اما تنها تغییری که او ایجاد کرد اضافه کردن نوشتهی بالای ستون با تاریخ زیر بود، واضحا به پیشنهاد پژوهشگران دومینیکن: "fecit D.Covi Magnum Levi - Luca Cap. V," برای جلوگیری از رسوایی. در واقع، لوک در فصل 5 از بشارتش میگوید: "لوی برای خدا مهمانی بزرگی گرفت." در این اثر با پسزمینه طاق سه گانهاش با الهام از ساختمانهای پالادیو و سانسووینو، جستجوی ورونزه در مورد ایدهی ضیافت با دستیابی به تعادلی کامل از عناصر و چهرهها به پایان میرسد.


مهمانی در خانه لوی
رنگ روغن روی بوم • 5,55 m x 13 m