این یکی از نقاشیهای باشکوه پیرو دلا فرانچسکا است. این اثر که در پیناکوتکا دی بررا در میلان قرار دارد، مادونا و کودک را به همراه قدیسین نشان میدهد و احتمالاً برای کلیسای اوسروانتی دی سان دوناتو در اربینو نقاشی شده است. این قطعه محراب احتمالاً برای ایفای نقش مهمی در امور تشییع جنازه جهت گرامیداشت باتیستا سفورزا، همسر جوان فدریکو دا مونتفلترو، طراحی شده است. باتیستای نگون بخت در هنگام زایمان درگذشت و پیرو دلا فرانچسکا او را در چهره مادونا به تصویر کشیده است.
اما این تابلو بیشتر به دلیل جزئیات تخمِ آویزان شدهی موجود در تصویرمعروف است، نه به دلیل صدفی که در طاق نیمدایرهای قرار دارد. این محتوای تصویری نمادین در نقاشیهای ایتالیایی قرن پانزدهم رایج بود و بسیاری از زنان ایتالیایی در زیر صدف دریایی بزرگی به تصویر کشیده شدهاند. این تخم ( که شاید تخم شترمرغ است) منحصر به فرد و استفاده از آن در تصویر اسرارآمیز است. برخی از تاریخنگاران هنر گفتهاند که تخم فضای معماری سهبعدی ایجاد کرده و صرفاً جنبهی تزیینی دارد. برخی دیگر معتقدند که تخم نماد زوال و ناپایداری زندگی است، که توسط رشته نازک تقدیر قریبالوقوع معلق است (این به مرگ ناگهانی دوشس جوان اشاره دارد). برخی دیگر آن را نماد تخم کیهانی یا دانه حیات دانستهاند. در این تفسیر، صدف عظیم نماد "ونوس نوین" است.
این دیدگاه توسط منتقدان دیگری که تخم را تنها به عنوان نمادی از بکارت مریم پیشنهاد کردهاند، رد شده است. نظر شما چیست؟