امروز ما ماهِ ویژه-ی-مان را پِی می گیریم با گِردآورده ی گِنت از نِمایشکده ی هنرهای زیبا. آیا درباره ی آنا دِ وِرت چیزی شنیده اید؟
در سالِ 1893، آنا دِ وِرت به شاگردیِ اِمیل کلاوس در آمد. اِمیل کلاوس رهبرِ جنبشی آداخته(devoted) به شِیدگِرایی(luminisim) بود. این جنبش° پاسخی بود برآمده از کشورِ بلژیک به سبکِ های فرانسویِ دَرهاوِشگِرایی(impressionism) و نودَرهاوِشگِرایی(neo-impressionism). آنا در سال 1895 کِشتزاری را خرید، که در اَفسنِی جای داشت و از آنِ صومعه ای دُمینیکَنی بود. این کِشتزار بر کناره ی رودِ لِ-یِ جای داشت. او در این کشتزار، یک کارگاه در کنارِ خانه ساخت. وقتی اِمیل کلاوس گروهِ هنریِ وی-یِ اِت لو-می-یِر را در سال 1904 پایه گذاشت، او بی گمان انگیزه اش را از شعارِ شِید(نور)، عشق، زندگی گرفته بود. این شعاری بود، که آنا دِ وِرت به درونِ کارگاهِ خود آورده بود. این گروهِ هنری° هنرمندانی را هم-پیمان کرد، که نگاشتنِ شِید برایشان گَرینیِ(اهمیّت) بسیار داشت. این گروهِ هنری همچنین دربرگیرنده ی بااستعدادترین شاگردانِ اِمیل کلاوس بود: جِنی مُنتیگنی، ای-وُن سِ-روی، و آنا دِ وِرت.
نگاره ی کارگاهِ من در [ماهِ] جون باغِ بزرگِ پُرگل را نشان می دهد، که کارگاهِ دِ وِرت را دورگرفته بود. رنگ های شاداب و درخشان، که لکّه-وار و پراکنده بر روی بوم آورده شده اند، یادآورِ بامدادِ آرامِ یک روزِ آفتابیِ تابستانی اند.