امروز ما همچنان مشخصه ی ماهانه ی خود را دنبال می کنیم و یکی دیگر از آثار با شکوه گالری های ملی اسکاتلند را ارائه می دهیم-لذت ببرید!
این بوم برای آثار اخیر دگا نسبتاً کوچک است، و قطعا برخی از ژست های رقصنده ها، به کارهای قبلی او در دهه 1870 برمی گردند. در اینجا، گروهی از رقصندگان روی صحنه هستند و خود را برای اجرایی قریب الوقوع آماده می کنند; آن ها حالاتشان را تمرین می کنند و یک بالرین خم می شود تا بند کفش خود را ببندد. این رقصنده ها افرادی قابل تشخیص نیستند، بلکه این یک خاطره ایست مبهم از صحنه ای که او قبلا یک بار مشاهده کرده بود. رنگ های روشن، درخشان و غیر واقعی هستند، و جلوه های سوررئال ایجاد شده توسط چراغ های گازی صحنه ی نمایش را تداعی می کنند. حوضچه های سایه در گستره ی وسیع صحنه هم تقریبا انتزاعی هستند، و واضح است که در اواخر دهه ی 1890، دگا نسبت به سال های قبلی بسیار کمتر به طبیعت گرایی توجه داشته است. او به گونه ای ظریف با رنگ روغن رفتار می کند که انگار گواش است.