رالف آلبرت بلیکلاک (Ralph Albert Blakelock) نقاش خوشقریحهای بود اما در تاریخ هنر سرگذشت غمانگیزی داشت. او که برای مدتی طولانی نتوانست با آثارش به موفقیت مالی دست یابد، بارها دچار فروپاشی روانی شد. بالاخره او را در تیمارستان بستری کردند که تا آخر عمرش بیشتر وقتش را آنجا گذراند. در حالی که بستری بود آثارش بسیار طرفدار پیدا کردند؛ در حالی که اصلا در وضعیتی نبود که بتواند از این موفقیت لذت ببرد. «نهری زیر نور ماه»، که به قیمت فوقالعادهای در حراجی فروش رفت، یکی از اولین نقاشیهای بلیکلاک بود که در زمان بیماریاش توجه گستردهای را به خود جلب کرد.
بلیکلاک ابتدا نقاش منظرهای بود که طبق قاعدههای مرسوم نقاشی میکرد، اما کارهایش خیلی زود تغییر کردند. او روز به روز بیشتر به ترسیم صحنههایی پرداخت که با نور ماه نورپردازی شده بودند و بیشتر قابشان را درختان ضدنور و ماه کامل تشکیل میداد. شاخصترین نقاشیهایش آنهایی هستند که مرموزند، ترکیببندی نیمهانتزاعی دارند و در آنها لایهٔ بسیار ضخیمی از رنگ به کار رفته (اصطلاحا ایمپاستو). بلیکلاک در آغاز کارش سفری مفصل به غرب آمریکا داشت. آنجا او در اقامتگاههای بومیِ آمریکایی ماند و آنها را در نقاشیهایش بهکار برد. گفته میشود که او در این مسیر مجذوب عقاید و معنویتگرایی بومی آمریکایی شده بود. به شکل واضحی احساس معنوی عمیقی نسبت به کارهای او وجود دارد؛ که با در نظر گرفتن زندگیاش مبرهنتر هم میشود. تعجبی ندارد که بلیکلاک بر بسیاری از هنرمندان بعد از خود تاثیر شگرفی گذاشت.
- الکساندرا کایلی
پ.ن: امروز ماه کامل است! خودش را در آسمان ببینید و نقاشیاش را اینجا!