این نقاشی بهترین نسخه برجای مانده از مجموعه حداقل سیتایی، ترکیببندیهای اجرا شده توسط تیسین و کارگاهش هست. این نقاشی تا زمان وفات وی، یعنی تا بیست سال پس از خلق اثر در مالکیت هنرمند بود. دلیل اینکه تیسین برای مدت طولانی، اثری با چنین کیفیت بالایی را نزد خود نگاه داشته، نامشخص است. اما این ونوس ممکن است منبع الهام کسانی باشد که برای هنرمند کار میکردهاند یا از کارگاه وی بازدید کردهاند. برای اعضای کارگاه، ممکن است این بانو به عنوان یک مدل تکراری خدمت کرده باشد، و همچنین ممکن است این نقاشی بازدید کنندگان را ترغیب میکرد تا تصاویر مشابهی را برای خود سفارش دهند.
هنرمندان معاصر تیسین از او به عنوان "خورشیدی در میان ستارگان کوچک" (تداعیگر خط پایانی بهشت دانته) یاد میکردند. او یکی از متنوعترین نقاشان ایتالیایی بود، و به طور یکسان در پرترهها، منظرهپردازی و موضوعات اسطورهای و مذهبی تبحر داشت. روشهای نقاشی او، به ویژه در استفاده از رنگ، نه تنها بر نقاشان اواخر عصر رنسانس ایتالیا، بلکه بر نسلهای بعدی هنر غربی نیز تأثیر عمیقی گذاشت.
پینوشت: ونوس اغلب توسط بسیاری از هنرمندان بزرگ با آینه به تصویر کشیده شده، در اینجا میتوانید در مورد ونوس معروف راکبی (Rokeby Venus)، اثر دیهگو ولاسکز مطالعه کنید و آن را با نسخه تیسین مقایسه کنید. این یک نبرد تمام عیار از تیسین است!


ونوس با یک آینه
رنگ روغن بر روی بوم • ۱۲۴.۵ × ۱۰۵.۵ سانتیمتر