اگون شیله به زبان ویژهی بدن در حالت عادی و شدید روانی و جنسی علاقه داشت. شیله در سال ۱۹۱۵ با ادیث هارمز ازدواج کرد. ادیث و خواهرش، ادل، مدلهای این هنرمند بودند. فضای خالی اطراف مدلِ نشسته، طرز نشستن پیکر را بهتر نشان میدهد. با وجود آنکه این مدل از نزدیکان هنرمند، ادیثِ محبوبش است، در ژستی شهوتانگیز و راحت در حالیکه جوراب ساق بلند مشکی و زیردامنی بالاکشیدهشده ثبت شده است. تاثیر کلی تصویر با تونالیتهی بیانگرانهی عاطفی و ضربهقلمهای پیدای گواش تکمیل شده است. شیله ژستهای مدلهایش را بررسی و به نمایش میگذاشت تا جاییکه اثر دفرمه (کژنما) و گروتسک به تصویر میآمد. هنرمند تضاد ریشهدار عمیق میان زیبایی و زشتی را با معرفی مفهوم شهوانی از ترکیب جدید و غیرمعمول حالت و احساس به هم ریخت، مفهومی که در سالهای بعد بیشتر به سوی حسی رازآلود تغییر جهت داد.
نقاشی امروز را با تشکر از گالری ملی پراگ تقدیمتان میکنیم. : )
پ.ن. این اثر هنری زیبا از شیله در مجموعهی عکاسی با جولیان مور بازآفرینی شده است. میتوانید شباهت این دو اثر را درک کنید؟ عکسها را اینجا ببینید.