کارل فریدریش شینکل برجستهترین معمار پروسی، برنامهریز شهری و نقاش بود. از سال ۱۷۷۲ تا ۱۸۰۰ او معماری را زیر نظر فریدریش گیلی و پدرش در برلین آموخت. او پس از سفر به ایتالیا، کار خود را به عنوان یک نقاش مستقل در سال ۱۸۰۵ آغاز کرد. او به عنوان یکی از برجسته ترین معماران آلمانی مشهور شد و ساختمانهای نئوکلاسیک و همچنین نئوگوتیک را عمدتا در برلین و شهرهای اطراف آن به وجود آورد.
در اینجا شینکل برداشتهای اولین سفر خود به ایتالیا را پردازش کرد، که او را از فریولی و مناطق دیگر گذرانده بود. از یک گروتو کوهستانی بلند و باشکوه، دره عمیقی دیده می شود. در سمت راست شکافی که در آن ناقوس آویزان است، راهبی نشسته و مشغول دعا است. در یک برونزد صخرهای در سمت چپ، درختان صنوبر به سمت آسمان قد کشیدهاند. در پایین، در مسیری باریک، سه کوهنورد با یک قاطر قدم میزنند. یکی از آنها از بالا به گله بزهایی که در پایین، روبروی قلهای با قلعه و خانه مزرعه چرا میکنند، نگاه میکند. پشت سر آنها، در مهی از نور غروب، چشم انداز کوهستانی تا افق گسترده میشود. چیدمان ترکیب بندی و سرسام آور بودن محوطههای تصویری یادآور دکورهای تئاتر شینکل است.
ما اثر امروز را به لطف نگارخانه ملی کهن در برلین ارائه میکنیم.
پ.ن: چه منظره زیبایی! وقتی از رمانتیسم آلمانی صحبت میکنیم، بلافاصله به یاد هنرمند بزرگ دیگر آن دوران می افتیم: کاسپار داوید فریدریش. آثار او یکی از پرطرفدارترین آثار چاپی در فروشگاه DailyArt ما است. اگر دوست دارید بیشتر از فریدریش ببینید، در اینجا ۱۰ اثر هنری معروف او وجود دارد!