لوئیز جاپلینگ، هنرمند زن برجستهای در اواخر قرن نوزدهم میلادی لندن بود که در شناختهشدهترین محافل هنری زمان خود فعالیت داشت. جاپلینگ در منچستر، انگلستان دنیا آمد و در پاریس زیر نظر چارلز چاپلین، چهرهنگار و منظرهنگار رمانتیک آموزش دید؛ کسی که به پذیرش تنها دانشجویان زن شهرت داشت. از جمله شاگردان او، مری کاسات، نقّاش آمریکایی معروف سبک امپرسیونیسم بود. جاپلینگ با هدایت چاپلین، فرصت نادری پیدا کرد تا آناتومی را از روی مدلهای برهنه مطالعه کند؛ تجربهای که بهطور کلی برای هنرمندان زن در دورهی ویکتوریای انگلستان دست یافتنی نبود.
جاپلینگ در سال ۱۸۷۸ م.، اثر سیندرلای مدرن را در سومین نمایشگاه جهانی پاریس به نمایش گذاشت. این تصویر جذاب، به داستان آشنای سیندرلا، از ظلم ناعادلانه تا پاداش پیروزمندانه جانی تازه میبخشد. لنگه کفش مورد نیاز برای اثبات هویت در پیشزمینه قرار دارد، در حالیکه انعکاس ساعت در آینه نیمهشب را نشان میدهد و سیندرلا در حال آویزان کردن لباسش است. چکمههای سیاه و لباسهای روزمره او بر روی صندلی در پیشزمینه در سمت راست تصویر انداخته شدهاند.
با وجود عناصر روایی پراکنده در سراسر نقاشی، معنای آن همچنان مبهم باقی میماند. سهپایه نقاشی هنرمند نیز در آینه منعکس شده است و حاکی از آن است که شاید محل وقوع این صحنه، کارگاه هنری جاپلینگ است. آیا او خود را در نقش سیندرلا در این صحنه قرار داده است؟ آیا او هم هنرمند و هم مدل [این اثر] است؟ آیا این اثر خودنگاره است که جاپلینگ را در جامهی زیبای پیشارافائلی به تصویر میکشد؟ آیا او با استفاده از نماد درآوردن جامهی گرانقیمت، به نوعی احساس از موفقیت کاهش یافته به عنوان هنرمند زن اشاره میکند؟ در نهایت، جاپلینگ بیننده را به چالش میکشد تا این روایت مبهم را تفسیر کند و راه را برای تعبیرهای مختلف باز میگذارد .
پ.ن. تحصیل شایسته در رشتهی هنر برای زنان پیش از قرن بیستم میلادی بسیار دشوار بود. این نکته یکی از دلایلی است که زنان هنرمند با افتخار، از خود خودنگارههایی در لباس هنرمند میکشیدند. به چند داستان از زنانی که برای تحصیل دررشتهی هنر مبارزه کردند، نگاهی بیندازید!