خانمی جوان به گوشهی خلوتی از باغ پناه برده تا نامهاش را بخواند. بدون اینکه متوجه شود، بیننده این لحظهی خصوصی را با او شریک است. سوژهی چهرهنگاره به دلیل استفاده هنرمند از رنگهای ملایم پاستلی یکسان و ضربقلمها بهصورت نقطهای، با محیط اطرافش درهم آمیخته به نظر میرسد. ماری برتوخ نیز مانند بسیاری از هنرمندان زن همدورهاش به فراموشی سپرده شد. او که تحصیلات هنری خود را در زوریخ، نیویورک و پاریس گذرانده بود، امپرسیونیسم فرانسوی به عنوان سبک خود برگزید. او و همسرش، آگوست برتوخ، استاد ادبیات، در پاریس و فرانکفورت زندگی میکردند.
اطلاعات زیادی دربارهی رویداد خریداری این اثر در دست نیست. الزه کروگر-پوزه، ساکن منطقه رومرشتاد در فرانکفورت، در ماه مه ۱۹۴۱ م. نامهای به موزه اشتادل نوشت و پیشنهاد اهدای این نقاشی را داد. در ماه بعد، ثبت شد که بوم نقاشی سالم به موزه رسیده است. «[این] اثر از برتوخ در شرایط خوبی به دست ما رسیده است.» به احتمال زیاد این اثر در دوران جنگ در موزه اشتادل دستنخورده باقی مانده، در حالیکه اکثر آثار مجموعهی موزه در سال ۱۹۳۹ م. برای حفاظت بیشتر به مکان دیگری منتقل شده بودند.
میتوانید از این اثر زیبا تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴ در نمایشگاه هنرمندان زن از فرانکفورت تا پاریس حدود سال ۱۹۰۰ م. در موزه اشتادل فرانکفورت دیدن کنید. این فرصت را از دست ندهید!
پ.ن. چهرهنگارههای زنان از ابتدای تاریخ هنر، یکی از محبوبترین سوژهها بودهاند. نگاهی بیندازید به مشهورترین تصویرگریها از زنان در تاریخ هنر! اگر میخواهید برخی از زنانی را بشناسید که الهامبخش هنرمندان مشهور بودهاند، خودتان را در آزمونک منابع الهام شگفتانگیز ما بسنجید. آیا همه آنها را میشناسید؟