اوتاگاوا کونیوُشی یکی از مشهورترین طراحان چاپهای دورهی اِدو بود. با اینکه اوایل کارش حسابی سخت گذشت و حتی یه مدت مجبور شد حصیر نی بفروشه، اما در نهایت به شهرت بزرگی رسید، یه کارگاه پر از شاگرد داشت و تأثیرش تا اواخر قرن نوزدهم ادامه پیدا کرد. طراحیهای کونیوُشی انقدر محبوب بودن که مردم طرحهاش رو روی بدنشون خالکوبی میکردن. یه نکتهی جالب در مورد سبک او اینه که خیلی وقتها از تکنیکهای نقاشی غربی و پرسپکتیو تو آثارش استفاده میکرد.
این چاپ، "یوکایچی"، زنی جوون رو نشون میده که داره سر یه روباه سنگی رو نوازش میکنه—این روباه، نگهبان معبد نزو گونگِن توی شهر بندری یوکایچیه. یوکایچی که به معنی "بازارِ روز چهارم"ه، توی استان میه قرار داره، در غرب اِدو (توکیوی امروزی).
این اثر از نوع **"میتاتهئه"**ه—یه سبک هوشمندانه و نمادین که موضوعات فرهنگی مهم و سنتهای تصویری رو با یه نگاه تازه و خلاقانه نشون میده. این تصویر به "هشت منظرهی شائو و شیانگ"—یکی از تمهای کلاسیک هنر چینی—اشاره داره. علاوه بر این، یه جور ارجاع به خودِ کونیوُشی هم هست، چون کاراکترهاش از سری "میتاتهئه"ی قدیمیترش الهام گرفته شدن.
در باورهای شینتو، ایزدان "کامی" روحهای مقدسی هستن که در طبیعت و اشیای خاص حضور دارن. ایزدان "ایِناری" که معمولاً به شکل یه روباه دیده میشن، با کشاورزی، برکت و باروری در ارتباطن. این مفهوم توی کل ترکیب اثر دیده میشه—از مجسمهی روباه نگهبان تا چشمانداز دوردست که نشوندهندهی رونق تجاری بندر، آبراههای شلوغ، قایقهای ماهیگیری و انبارهای ذخیرهی برنجه.
اما نکتهی جالبتر دوگانگی نمادین این اثره:
ایِناری هم نگهبان برکت و ثروت بود، هم حامی دنیای سرگرمی، از جمله روسپیخانهها! این تضاد، برای مردم اون دوره یه موضوع بامزه و کنایهآمیز به حساب میاومد و یکی از دلایلیه که این اثر انقدر تأثیرگذار و پرمعنا شده.
پینوشت: عاشق هنر ژاپنی هستین؟ یه مجموعه کارتپستال فوقالعاده از ۵۰ اثر خیرهکنندهی ژاپنی آماده کردیم که زیبایی و ظرافت جاودانهی هنر ژاپن رو به نمایش میذاره—مناظر، افسانهها، گلها... و البته گربهها!
پینوشت ۲: چقدر با هنر سرزمین آفتاب تابان آشنایی دارین؟ با این آزمون هنر ژاپنی خودتون رو محک بزنین! ببینیم چند تا جواب درست میتونین بگیرین؟