ساموئل فن هوگستراتن، شاگرد رامبرانت و همعصر فرمیر، یکی از هنرمندان مهم دوران طلایی نقاشی هلندی بود. نقاشی زیبایی که امروز ارائه میدهیم به او نسبت داده میشود.
این اثر که از علاقه خاص نقاش به فضاسازی میآید، نمونهای از نقاشی صحنههای خودمانی هلندی است که یک صحنه داخلی را به تصویر میکشد، با این حال عدم وجود پیکرهای انسانی آن را بسیار غیرمعمول میکند. این فقدان پیکر انسانی برای یکی از صاحبان آن در قرن نوزدهم ناخوشایند بود؛ فلورنت ویلمز، نقاش بلژیکی، یک دختربچه را به آنجا اضافه کرد، اما بعدا در ترمیم حذف شد.
از پیشزمینه تا پسزمینه میتوانیم یک جارو، دمپاییها، کلیدها، یک شمع و یک نقاشی در یک نقاشی را ببینیم. همانطور که چشم در اطراف این فضای ساکت حرکت میکند، اشیا ظاهرا اهمیت جدیدی پیدا میکنند و بیننده را به صحنه میکشانند. هوگستراتن بیشتر به خاطر آزمایشهایش با پرسپکتیو به یاد مانده و او کمی از جادوی خود را در این نقاشی به کار برده است.
زن، زندگی، آزادی -م