W 1886 roku, w wieku trzydziestu dwóch lat, van Gogh przybył do Paryża „nie wiedząc nawet, kim byli impresjoniści”. Do momentu wyjazdu, dwa lata później, odrzucił błotnistą paletę i szorstkie pociągnięcia pędzla, jakie charakteryzowały jego wczesne prace i zaadaptował najnowsze osiągnięcia malarstwa. Tu zaprezentował swoje zrozumienie neoimpresjonistycznej techniki i teorii koloru, wykorzystując studia odwróconych sylwetek holenderskich chłopów, z którymi przybył do Paryża. Podczas pobytu w Paryżu van Gogh stworzył ponad dwadzieścia autoportretów. Pozbawiony funduszy, ale nie determinacji, by doskonalić się jako malarz figurowy, stał się swoim najlepszym modelem: „Z rozmysłem kupiłem dobre lustro, bym w razie braku modela mógł tworzyć z własnego wizerunku”.




Autoportret w słomkowym kapeluszu
olej na płótnie • 40,6 × 31,8 cm