Egon Schiele był austriackim malarzem. Protegowany Gustava Klimta, Schiele był jednym z najważniejszych malarzy figuratywnych początku XX wieku. Jego twórczość wyróżnia się intensywnością i licznymi autoportretami, które artysta wykonał. Skręcone kształty ciała i ekspresyjna linia, które charakteryzują obrazy i rysunki Schielego, są prekursorami ekspresjonizmu.
W 1911 roku, kiedy Schiele malował ten autoportret, poznał również siedemnastoletnią Walburgę (Wally) Neuzil, która mieszkała z nim w Wiedniu i służyła jako modelka do niektórych z jego najbardziej wyrazistych obrazów. Niewiele o niej wiadomo, poza tym, że wcześniej modelowała dla Gustava Klimta i być może była jedną z jego kochanek. Schiele i Wally chcieli uciec od klaustrofobicznego, według nich, wiedeńskiego światka i wyjechali do małego miasteczka Český Krumlov (Krumau) w południowych Czechach. W Krumau urodziła się matka Schielego, dziś znajduje się tam muzeum poświęcone Schielemu.
Mimo rodzinnych związków Schielego z Krumau, on i jego kochanka zostali wypędzeni z miasta przez mieszkańców, którzy stanowczo nie akceptowali ich stylu życia, w tym rzekomego zatrudniania przez niego nastoletnich dziewcząt z miasta jako modelek.