Nie czytaj tego, jeśli nie lubisz klaunów.
Pierrot jest typową postacią z pantomimy i commedii dell'arte, której źródeł należy szukać w siedemnastowiecznej, włoskiej trupie teatralnej, występującej w Paryżu i znanej jako Comédie-Italienne. We współczesnej kulturze (poezji, fikcji, sztukach wizualnych, ale także w sztukach scenicznych, ekranowych, czy koncertowych), przedstawiany jest jako smutny klaun, cierpiący z powodu miłości do Kolombiny, która zwykle łamie mu serce i zostawia dla Arlekina. Cechą charakterystyczną Pierrota jest jego naiwność: jest postrzegany jako głupiec, często będący obiektem żartów, ale mimo to ufny.
W dziewiętnastowiecznej Anglii, Pierrot pojawiał się w rysunkach i obrazach wielu artystów; u różnych pisarzy, takich jak Henry Austin Dobson, Arthur Symons, czy Olive Custance, którzy uwiecznili go w swojej poezji. Ethel Wright namalował Bonjour, Pierrot! (pozdrowienia dla upartego klauna siedzącego z psem) w bardziej burżuazyjnym nastroju w 1893. Nic nie może pocieszyć biednego Pierrot, nawet łaskotki wydają się nieodpowiednie.
A może luksusowa i nieszkodliwa wizyta w cyrku? Zapraszamy do niesamowitego cyrku Dame Laura Knight!