Tudor St George Tucker był angielskim malarzem, który z powodów zdrowotnych przeniósł się do Australii w wieku niespełna 20 lat. Był najbardziej znany ze swoich pejzaży i portretów kobiet. W wieku 30 lat był już współzałożycielem Melbourne School of Art. Kładąc nacisk na rysowanie żywych modeli, malowanie w plenerze oraz stosowanie jasnych kolorów nakładanych szerokim i szybkim ruchem, artyści ci stanowili popularną alternatywę dla konwencjonalnego nauczania w National Gallery School.
Obraz, który dziś prezentujemy, powstał wkrótce po powrocie Tudora St George'a Tuckera do Europy w 1899 roku. Dzieło to odbiega od australijskich motywów dzięki wyrazistej palecie kolorów. Tucker swobodnie używał białej farby i stosował pędzlową, gestykulacyjną technikę do definiowania tekstur i form, uchwycenia efektów światła i cienia w scenie domowej. Wysokie kremowe ściany zamkniętego ogrodu na dziedzińcu odcinają niebo, kontrastując z żywymi zielonymi kępami nasturcji i roślin pnących. Światło słoneczne przebija się przez niewidoczne liście, dodając kompozycji ruchu i bezpośredniości. Jasno oświetlona ukośna ścieżka prowadzi wzrok do dwóch postaci w środkowej odległości, z których każda jest zdefiniowana przez własną przestrzeń. Pozująca zgodnie z tradycją XIX-wiecznego malarstwa akademickiego kobieta opiera się o drzwi, podczas gdy starszy mężczyzna w brązowym ubraniu pali, siedząc. Zdominowani przez świetliste cienie, światło słoneczne i masę nasturcji, ich widoczny brak komunikacji przekazuje poczucie separacji i smutku.
P.S. Czy kiedykolwiek słyszeliście o australijskim impresjonizmie? Tak, ten ruch był popularny również na południowej półkuli!
P.P.S. Czy skorzystaliście już z naszego darmowego kursu online Jak patrzeć na sztukę? Dzięki niemu będziecie mogli bardziej cieszyć się sztuką i poczuć się z nią komfortowo. Tutaj można się zapisać :)